Jæja gott fólk þá er verunni minni hér í Singapore nánast lokið, sem er búin að vera hreint frábær tími. Fyrir kannski utan nokkra erfiða mánudags morgna í negotiation tímum hjá Mrs. Hitler. En fyrir utan það…frábær borg, skemmtilegt fólk, góður matur, mikið drukkið, mikið hlegið, ferðast hingað og þangað um Asíu og endalaust af happy moments a la Brynhildur.

Við kláruðum síðasta prófið á föstudaginn og maður var nú eiginlega hálf dofinn einhverveginn eftir það, hálfgert spennufall. En við stöllur vorum nú ekki að klikka á smáatriðunum og vorum ekki lengi að skella okkur á næsta veitingastað, fá okkur ískalt hvítvín og skála fyrir þessum áfanga.  

 Já og það má eiginlega segja að síðustu tveir dagar séu búnir að vera hálfgert prófloka jamm. Átti frábæran dag í gær með mínum elskulega Michael (sambýling) þar sem við fórum og máluðum bæinn rauðann. Röltum víðsvegar um borgina með Video vélina og festum eitt og annað á filmu, á milli þess sem við gæddum okkur á hvítvíni og öðrum veigum. Já hreint ekki leiðinlegur dagur það, skemmtum okkur konunglega enda drengurinn með einstaklega skemmtilegann húmor.

Í gærkvöldi skelltum við okkur svo á tjúttið þar sem við hittum fleiri skiptinema. Já þetta var fullkominn endir á skólagöngunni hér, skáluðum í Kampavíni og fleiri góðum drykkjum á milli þessa að knúsa liðið bless og skiptast á e-mail addressum. Enduðum svo á því að fá okkur morgunmat á McDonalds áður en við héldum heim svona einhvertímann undir morgun.

Dagurinn í dag varð nú ekki upp á marga fiska sökum svefnleysis og já kannski annara hluta. En náði nú samt að drösla Michael á fætur og við skelltum okkur niður í bæ til að fá okkur Sushi, Starbucks kaffi og ostaköku, svona one last time.

 

Á morgun  er svo málið að koma sér snemma á fætur og fara í smá túrista ferð um Singapore, komast yfir að sjá og gera sem mest af því sem búið er að standa til lengi, enda ekki seinna vænna.

 

Ætla láta þetta verða mínu síðustu blogg færslu héðan frá Singapore, tell you all about it þegar ég kem heim.

 

Kveðja, knús og kossar héðan frá Singapor   ....sjáumst kát og hress á Miðvikudaginn heima á fróni.

  

 

Jæja góðir hálsar, þá er próflesturinn hafinn eftri að hafa átt gott 5 daga frí í Thailandi. Já daman skellti sér yfir til Thailands til að ná sér í sól í kroppinn og ætlunin var reyndar að lesa fyrir próf en ekki varð nú mikið af því . Það var of freistandi að slaka á í sólinni, skreppa í nudd og láta dekra við sig í mat og drykk.

 

Mætti svo endurnærð hingað til Singapore á Sunnudaginn tilbúinn í próflestur (að ég hélt). En ekki allveg svo gott, ég verð nú bara að viðurkenna það að ég er ekki í neinu stuði fyrir að lesa undir þessi próf sem ég þarf að taka hér. Ég er búin að reyna að pína mig yfir lestri um hagþróun í Asíu en það er nú ekki að ganga allt of vel (kann ekki, veit ekki, skil ekki)!! Það verður fyrir náð og miskunni Guðs og góðra vætta ef ég næ að klóra mig út úr þessu. Verð bara að vona að kennarinn taki viljann fyrir verkið.

 

Nú er sko heldur betur farið að styttast í heimferð og við sambýlingarnir hér farinn að plana alla þá hluti sem við ætlum að ná að sjá og gera hér í Singapore áður en við förum heim. Farinn að sjá fram á að maður verði á hlaupunum hér um alla borg síðustu dagana til að komast yfir það allt.

Næsti höfuðverkur verður svo að pakka öllu draslinu og reyna að komast með þetta allt heim á klakkann. Ætla rétt að vona að þeir verði ekki strangir á yfir-viktinni þegar við tékkum okkur í flugið.

 

Eins og ég hef áður sagt er tíminn hér búinn að vera fáránlega fljótur að líða og það er nú hálf skrítin tilfinning að vera að kveðja allt fólkið sem maður er búinn að ná að kynnast hér. Það verður nú sérstaklega erfitt að kveðja þessar elskur Michael og Christoph (sambýlingana okkar) Þetta er búin að vera hreint frábær sambúð með þeim, mikið hlegið og mikið fíflast. Við eigum nú samt örugglega eftir að hitta þá aftur fljótlega hvort sem það verður þegar við skreppum til þeirra til Austurríkis eða þegar þeir koma að heimsækja okkur til Íslands.

 

Við sambýlingarnir hér skelltum okkur saman út að borða í gærkvöldi, svona einhverskona good bye dinner, þar sem planið hjá Brynhildi gæti verið að  breytast og hún fari heim á Laugardaginn í staðinn fyrir á Þriðjudaginn. Fórum á þetta líka fína steikhús þar sem þjónarnir löbbuðu um með hinar og þessar steikur á sverðum og skáru ofan í mann af vild. Vá því líkt og annað eins, við gátum varla andað fyrir ofáti, þetta bætti nú allveg upp páskamáltíðina sem við misstum af. Eftir matinn skelltum við okkur svo á bar sem kallast The new Asian bar og er upp á 71. hæð og þvílíkt útsýni, vá ég hef bara aldrei séð annað eins. Geðveikt að sitja þarna uppi í góðum félgasskap, horfa yfir alla borgina og hlusta á góða tónlist.

 

Í dag er svo síðasti dagurinn í próflestri og á morgun er svo próf í cross-cultural management. Þannig að nú er ekkert annað en að nýta daginn og reyna að viða að sér eins mikill visku um þetta efni og hægt er, mæta svo í prófið í fyrramálið og massa þetta.

 

Þetta verður nú örugglega ein af mínum síðustu bloggfærslum héðan frá Singapore, en hver veit nema að ég nenni að henda inn svona eins og einni færslu áður en ég held heim á klakann.

 

Bið að heilsa í bili…. Ykkar Svava Huld.

 

 

Well, Well, Well…. Já það er ekki hægt að segja að maður sé búin að vera duglegur að blogga undanfarið.

 

 

En nú er það sem sagt orðin staðreynd að hefðbundnu skólastarfi er lokið hér í Singapore Management University og bara prófin eftir.

 

 

Í gær fórum við í einskonar próf í conflict resoulution, þar sem við þurftum að setja okkur í hlutverk sáttasemjara og reyna að koma á sáttum milli tveggja deiluaðila. Þetta gekk nú bara nokkuð vel, þrátt fyrir að við stöllur vorum nú ekki búnar að gefa okkur mikinn tíma til að undirbúa okkar. Það er nefnilega þannig að okkur hefur ekki þótt þetta fag og kennslan því hafa verið mjög merkileg, sem hefur gert það að verkum að metnaðurinn hefur ekki allveg verið til staðar.

 

En þetta er búið og gekk bara nokkuð vel… no more miss Hitler.. ó nei ekki aldeilis hún ætlar nefnilega að koma til Íslands í sumar, Jibbý vá hvað ég hlakka til

 

 

Seinni partinn í gær hélt ég svo mitt síðasta presentation í þessum ágæta skóla, þar sem við vorum að fjalla um mismundandi kúltúr innan Indlands og hvaða áhrif það hefur á stjórnendur fyrirtækja þar. Ég verð að segja það að ég á nú ekkert eftir að sakna þess sérstaklega að vinna svona hópverkefni hér

 

 

 

Anyways.. skólinn búinn og bara prófin eftir!! Þannig að nú er planið að skella sér yfir til Thailands eða eitthvað og kom sér vel fyrir á einhverri strönd og lesa fyrir þessi blessuðu próf… Ú ekki slæmt það.

 

 

 

Já takk fyrir takk fjögurra mánaða dvöl okkar Brynhildar hér í Singapore er að verða búin og í dag eru nákvæmlega tvær vikur í áætlaða brottför héðan frá Singapore, eða þann 17 Apríl og lendum á klakanum þann 18.

 

 

Úff hvað þetta er búið að vera hræðilega fljótt að líða allt saman. Þetta er búið að vera hreint frábær tími, búin að upplifa fullt af skemmtilegum hlutum, kynnast fullt af skemmtilegu fólki og síðast en ekki síst haft “the time of my life” með Brynkunni minni og Bryndísinni okkar. Og ekki má nú gleyma minni kæru vinkonu Dísu Lind sem kom alla leið frá Íslandi og heiðraði okkur með nærveru sinni, ásamt því að eiga all drjúgan þátt í skemmtilegri ævintýra ferð til Balí  (takk fyrir allt elsku knúsi músirnar mínar – ætla ekkert að ljúga að ykkur..en lol you to píses!!!!) eigum eftir að eiga fleiri hundruð og fimmtíu góðar minningar héðan frá Singapore og fleiri stöðum (Muni þið bara what goes on in Balí stays in Balí, já og fleiri stöðum ef út í það er farið… he he he You know what I mean!)

 

Well ætla að drífa mig að klára að prenta út allt það sem ég þarf að lesa fyrir þessu blessuðu próf, skreppa aðeins í bæinn, fara út að borða með mínum kæra sambýling Christoff og skreppa svo í Bíó. Á morgun er svo stefnan tekin á Thailand, Balí eða Tioman, finna gott hótel við fallega strönd og lesa fyrir þessi blessuðu próf.

 

Gleðilega páska til ykkar allra!  Kveðja, knús og kossar.. ykkar Svava Huld  

  

How d ye alle sammen!!

 

Já mútta svei mér þá ef íslenski lakkrísinn hafi ekki bara gefið manni boost.

 

Það er eitthvað farið að grynnka á öllum verkefnunum sem ég þarf að skila af mér áður en prófin byrja. Á eftir að halda tvær kynningar, skila inn tveimur case study, skrifa eitt journal og skrifa eina 20 bls. ritgerð í hagfræði, auk þess að lesa fyrir prófin. Já það er ekki hægt að segja að það sé ekki nóg að gera.

 

Anyways … var að velta því fyrir mér um daginn í andleysinu að hlutirnir sem maður rak upp stór augu yfir þegar maður kom hingað eru orðnir kannski svolítið hversdagslegir fyrir manni. Það er jú víst þannig að þegar maður er lengi á sama staðnum þá verða hlutirnir að föstum liðum og maður hættir að taka eins vel eftir og njóta þess sem er í manns nánasta umhverfi. Þetta er kannski einimitt það góða við að fara aðeins í burtu frá sínu nánasta umhverfi, þá lærir maður að meta það upp á nýtt ..... How do you like Iceland?

 

Það fyrsta sem ég tók eftir þegar ég kom hingað til Singapore voru öll þessu stóru og miklu háhýsi hér. En þrátt fyrir öll þessi háhýsi og miklu byggingar út um allt, er borgin einnig alsett fallegum gróðri, stórum og miklum fallegum gömlum trjám. Singapore var jú upphaflega frumskógur, þangað til að Raffel kallinn tók að byggja hana upp og gera hana að þeirri miðstöð viðskipta sem hún varð og er. Singapore á sér mjög sérstaka sögu, hún hefur byggst upp á mjög skömmum tíma og þar af leiðandi býr fólkið hérna ekki yfir mikilli arfleið.

 

Þetta gerir það að verkum að allt verður svolítið tilgerðalegt. Það vantaði sólarströnd og þá var búin til eyja með hvítum sandi, pálmatrjám, veitingastöðum og öllu því helsta sem góð strönd þarf að hafa og gott betur. Dýragarðurinn er eftirlíking af regnskógi, fullur af allskyns hitabeltisdýrum.

Það má segja að það sé nánast búið að byggja allt upp og fínpússa sem hægt er, meira að segja Kínahverfið hvað þá meira. Það hefur tekist vel til á mörgum stöðum með þessar uppbyggingar, víða má sjá flotta hönnun og flottan arkitektúr. Samt sem áður er eiginlega synd hversu lítið er til af upphaflegri uppbyggingu hér í Singapore. Fólk hér á fertugs aldri getur t.d. ekki bent á æskuheimili sitt því það er búið að rífa það og byggja nýtt.

 

Mér skilst að hér sé ekkert til sem heitir atvinnuleysisbætur, heldur getur fólk fengið vinnu við hin og þessi þjónustu störf. Það er kannski þess vegna sem maður verður mikið var við fólki í allskonur þjónustu störfum, hvort sem það er að þrífa almennings salerni, sópa göturnar eða að vísa manni á leigubíl. Svo eru leigubílarnir náttúrlega allveg sér kapituli út af fyrir sig, það eru allavega ekki gerðar kröfur um að leigubílstjórarnir þurfi að rata né að tala almennilega ensku. Já og svei mér þá ef þeir þurfi heldur nokkuð að kunna að keyra almennilega.

 

Er búin að komast að því að fólkið hér í Singapore á sér í raun ekki til neitt almennilegt tungumál. Því þó enska sé þeirra fyrsta tungumál, þá tala þeir hana mjög óskýrt og blanda við hana tungumáli sem kallast Mandarin þannig að úr verður Singlish (tungumál sem getur verið ansi erfitt að skilja)

 

Annað sem maður tekur eftir hér er hversu mikil útlits dýrkun er í gangi,  

þá sérstaklega hjá ungum stelpum. Það er virðist þykja allveg eðlilegt að ganga um uppstrílaður á 20 cm og þaðan af hærri hælum. Já manni finnst ungu stelpurnar hérna oft á tíðum vera óttalega miklar Barbie dúkkur eitthvað (verð að segja að það er næstum sorglegt stundum) Enda seljast megrunartöflur hér eins og heitar lummur og þykir ekkert tiltökumál að heyra þær vera að æla inn á almennings salernunum.

 

Fólkinu hér í Singapore er stjórnað með hinum ýmsu lögum og reglum, það er t.d. bannað að tala illa um ríkisstjórnina. Maður finnur það gjarnan  á fólki hér að það er orðið þreytt á öllum þessum boðum og bönnum og greinilegt að fólk vill fá breytingar í stjórnarfarinu hér. Talandi um boð og bönn, eins og þið kannski vitið þá er tyggjó t.d. bannað hér. Okkur fannst því við hafa himinn höndum tekið þegar við sáum extra tyggjó í einu apótekinu um daginn og ég ákvað nú aldeilis að fjárfesta í einum pakka, en það þýddi að ég varð að kvitta í bók og gefa upp nr. á vegabréfinu mínu (kannski koma þeir og leyta mig uppi ef ég sést henda tyggjói út á götu)

 

Annars er fólkið hér upp til hóp mjög vingjarnlegt og hér er búið að vera mjög gott  að vera. Þægilegt að vakna á morgnana, klæða sig í léttan sumarkjól og sandala, trítla út í 20-25 stiga hita og njóta lífsins.

 

Jæja eins og þið sjáið þá er íslenski lakkrísinn greinlega að virka, búin að buna út úr mér hér hinum ýmsa fróðleik um Singapore.... eða kannski er það rauðvíns flaskan sem ég og Brynhildur erum búnar að sötra saman í kvöld Erum aleinar í kotinu, þar sem strákarnir ákváðu að skreppa í rúmlega viku til Vietnam og ferðast þar um á mótorhjólum. (Vona bara að þeir skili sér nú í heilu lagi þessar elskur)

 

Knús og kossar héðan frá Singapore… ykkar Svava Huld.

 

Ps. Takk fyrir allt peppið sem ég fékk mitt í andleysinu um daginn. Lol you guys

      

Jæja þá er enn ein vikan búin af verunni okkar hér í Singpore og hún leið jafn hratt og allar hinar....úff hvað á að gera, tíminn hérna flýgur allt of hratt... 

 

 

 

Þessi vika sem leið einkenndist þó af hálfgerðu andleysi, sem er nú ekki allveg beint heppilegt þegar verkefnin hlaðast upp í skólanum.

Var búin að plana að skella mér um helgina með sambýlingunum mínum á eyjuna Tioman og fara að kafa og liggja í sólbaði, en sökum andleysis og verkefnaálags varð ekkert úr því. Enda þorði ég ekki að skilja Brynkuna eina eftir heima, þar sem hún gæti tekið upp á því að sjóða sér egg en eftir að hún nánast kveikt í kofanum síðast þegar hún eldaði egg tökum við ekki sénsinn á því   Við stöllurnar hengsluðumst því heima alla helgina, fyrir utan að skreppa aðeins og spóka okkur um á aðal verslunargötunni hér í Singapore, (svona rétt til að halda Visa kortinu í formi)    og fara á bókasafnið að læra aðeins. 

 

 

Á mánudögum og þriðjudögum vorkenni ég mér allveg hræðilega að þurfa að vera í skólanum frá 8 á morgnana til 18:30 á kvöldin. Þá finnst mér ég eiga allt það besta skilið, Suchi í hádeginu og gott vanilla latte og ostaköku í kaffinu.    Á þessum dögum læt ég mig dreyma um ströndina og nuddið á Balí eða á Thailandi....oooohhh hvað ég væri til í að skjótast þangað í nokkra daga. Annars virðist rigninga tímabilið vera að ganga yfir hér í Singapore og maður finnur að hitinn er að aukast og sólin skín nánast allan daginn.  Gæti verið að þessi hiti og raki sé skýringin á þessu sleni og andleysi sem er búið að vera að hrjá mig síðustu daga.....oooohh hvað ég á bágt   

 

 

En ekki þýðir að væla og nú er ekkert annað að gera en að taka sig saman í andlitinu og skella sér í að klára þessi verkefni, þannig að maður geti nú nýtt síðustu vikurnar hér í að gera eitthvað skemmtilegra en að læra. 

 

Over and out....Svavan í Singapore..     

 

Jæja loksins létum við verða af því að skella okkur í Night Safari, eitthvað sem er búið að standa lengi til hjá okkur sambýlingunum hér í Singapore.

 

 

Þetta er fyrsti dýragarðurinn í heiminum með villtum dýrum sem hægt er að koma og skoða að kvöldi til. Þetta er í raun ekki eins og hver annar dýragarður, heldur er hann uppbyggður þannig að maður upplifir villt dýr í hitabeltis frumskógi. Með flottri lýsingu getur maður séð yfir 1000 næturdýr frá 100 tegundum í náttúrulegu umhverfi. Að sýna hitabeltis dýr að kvöldi til er í raun snilldar hugmynd þar sem 90% af þeim eru næturdýr og eru þess vegna í mestri action þegar farið er að dimma.

 

Í dýragarðinum er 600 sæta veitingastaður þar sem boðið er upp á mikið úrval af allskonar framandi mat. Við létum okkur þó nægja að skella í okkur hamborgurum á Bongo Burger í þetta skiptið þar sem mannskapurinn var orðinn verulega hungraður þegar við komum á staðinn. Og að sjálfsögðu fengum við okkur Ben and Jerry’s ís í eftirrétt. Umhverfið á veitingastaðnum skapar skemmtilega stemmingu þar sem hann er byggður upp úr bjálka-við og reyr. Yfir borðhaldinu er svo boðið upp á dansatriði þar sem einhverskonar eftirlíking af ættbálki dansar stríðsdans með blásturspípum og eldspúi.

 

 

 

Eftir að hafa snætt þessa líka ágætis hamborgara byrjuðum við á því að skella okkur á “Creatures of Night show” þar sem í aðalhlutverki voru allskonar furðuleg dýr á borð við otra, þvottabirni, uglur, úlfa, híenur og gresjuketti. Þessi sýning snérist um að sýna hina ýmsu hegðun og getu þessara dýra. Ásamt því að kynnirinn lagði sig alla fram við að vera mjög fyndinn (tókst nú mis vel en þetta var ágætis skemmtun)  

 

Síðan skelltum við okkur svo í tæplega klukkutíma  ferð með sporvagni til að skoða dýrin í skóginum. Þarna voru allskonar dýr sem maður hefur hvorki séð né heyrt af áður og bera hin furðulegustu nöfn á borð við Himalayan Tahr, Bharal og Vulture (hvað sem það nú þýðir..hef ekki hugmynd   ) ásamt kunnulegum dýrum eins og otrum, úlfum, nashyrningum, híenum, ljónum, tígrisdýrum, fílum, gíröffum o.fl. Dýrin upplifir maður svo í umhverfi sem er baðað í skemmtilega skyggðri lýsingu þannig að dýrin eru vel sýnileg.

 

Snilldarlega vel gerður og vel uppsettur dýragarður, skemmtilegt dæmi fyrir “nice night out”

 

Ps:Hér eru nokkrar myndir frá dýragarðinum:

http://www.picturetrail.com/svavahuld-5 ...sérstaklega fyrir Amalíuna mína

 

Leigubílar er um margt merkilegt fyrirbæri hér í Singapore. Singapore er stýrt með mikið af allskonar reglum, boðum og bönnum. Til þess að sporna við of mikilli umferð og mengun þá eru t.d. einkabílar mjög dýrir hér og þar af leiðandi eru leigubílar mjög algeng faratæki hér í Singapore.  Þar sem farið með leigubíl kostar ekki morð fjár eins og heima þá höfum við stöllurnar nýtt okkur þessi faratæki all nokkuð.

 

 

Eins og Forset Gump orðaði svo snilldarlega þá er “life like a box of chocolate, you never know what you get” Það má eiginlega segja það sama um leigubílana hér. Stundum fær maður leigubílstjóra sem virðast ekki allveg vera með bensíngjöfina og kúplinguna á hreinu, þannig að maður er orðin hálf sjóveikur eftir 15-20 mínútna bílferð.

Svo virðist vera allgjört aukaatriði hvort þeir rati eða ekki og hika ekki við að spyrja mann til vegar (hvað veit ég.....   ... ekki rata ég hér)  

 

 

Þó þeir tali ensku þá virðast þeir oft á tíðum ekki skilja okkar framburð á “Lower Delta Road”... þannig að við erum farnar að reyna að bera þetta fram með einhverjum fáránlegum asískum hreim, sem hljómar einhvernveginn svona “lóer detta roood” 

 

 

Rúsínan í pylsuendanum er svo að þú veist ekki hvaða useless information þú færð. Þeim finnst nefnilega í flestum tilfellum mjög gaman að spjalla og fræða manni á hinum ýmsu hlutum t.d. í morgun var Indverji að keyra mig í skólann og var að segja mér hversu lífið væri stutt og að maður ætti nú að njóta lífsins því þá héldist maður ungur “look at me I am 55” Eitthvað að misskilja greyið að hann liti unglega út.. með sítt að aftan og sveitta greiðslu yfir skallann. Já og svo þótti honum líka viðeigandi að segja mér að hann hittir gamlan vin sinn alltaf á föstudögum og þeir fái sé bjór saman og rifji upp gamla tíma.

 

Hann toppaði svo farið með því að keyra mig bandvitlausan stað, þar sem hann greinilega var ekki allveg með staðsetninguna á hreinu Stampford Road eða Victoria Street  (allgjört aukaatriði) ... svona eins og vera hent út á Hverfisgötunni þegar maður biður um að láta keyra sig á Laugaveginn.

 

 

Þessar ferðir krydda nú samt sem áður tilveruna hér, ég myndi t.d. ekki vita að blokkin sem ég á heima í er skýrð eftir móðir Teresu og hvernig nafngiftum í Indlandi er háttað ef ekki væri fyrir far með leigubíl... Já eins og ég segi "you neve know what you get"   

 

 

Ég hef ekki verið dugleg við að gefa mér tíma til að blogga að undanförnu sökum þess að ég hef verið að sinna því ábyrgðar hlutverki að vera samviskusmur nemandi og leggja mig fram við að skrifa 8 bls. verkefni í Cross cultural management, ásamt því að rína í námsefnið sem ég komst ekki yfir að kíkja á fyrri hluta annarinnar sökum þess að hugurinn var upptekinn við margt annað en að sinna náminu ( enda nýflutt í spennandi og skemmtilegt umhverfi sem þurfti að skoða nánar )  

 

Á mánudaginn byrjaði sem sagt skólinn aftur eftir rúmlega vikur frí út af Kínverska nýárinu. Það er ekki hægt að segja að við höfum orðið mikið vör við hátíðarhöld í tengslum við nýja árið. Borgin er þó öll skreytt og rauði liturinn sem er einkennandi fyrir kína er áberandi í þessum skreytingum. Meira að segja skreyta leigubílstjórarnir mælaborðin á bílunum sínum og eitthvað hefur þetta að gera með mandarínur því þær eru áberandi í þessum skreytingum þeirra.  Það voru jú einhverjar skrúðgöngur og flugeldasýningar sem maður varð var við í tengslum við þetta en mér skilst að þessi hátíð sé kannski ekki ósvipuð jólunum okkar heima á Íslandi þ.e.a.s. að stórfjölskyldan kemur saman, borðar góðan mat og nýtur þess að vera saman. Reyndar er einnig mikið um að fólk sé að ferðast í þessum tíma, sem maður var nú var við bæði þegar við fórum til Thailands og eins var óvenju mikið um Japani og Indverja hér í Singapore.

 

Anyways eins og ég sagði byrjaði skólinn á mánudaginn og við urðum þess heiðurs aðnjótandi að byrja daginn á því að mæta í tíma hjá Mrs Carol sem kennir okkur negotiaion. Hún gengur undir nafninu Mrs. Hitler hjá okkur stöllunum, hún mætir í tímana með þennan líka einstaklega óindæla fílusvip og bíður varla góðan daginn. Einu skiptin sem þessi aumingjans manneskja brosir er þegar hún segir eitt af sínu mjög svo EKKI  fyndna jóki.  Ég var farin að halda að hún hataði okkur miðað við augnaráðið sem hún gefur. Mér tókst þó að skora prik hjá henni á mánudaginn var, þegar hún tilkynnti mér að hún væri á leiðinni til Íslands í sumar og ég sagði að ég gæti nú örugglega ariserað einhverju skemmtilegu fyrir hana að gera þar.. Jibbý vá hvað ég hlakka til.  

 

Það eina sem bjargar þessum tímum hjá Mrs. Hitler er þegar við stöllur vöknum nógu snemma og náum að fara á Coffee Bean og ná okkur í gott kaffi áður en tíminn byrjar . Á mánudagsmorguninn tókst Brynhildi að drösla mér nægilega snemma á fætur til þess að við næðum að ná okkur í kaffi.. en nei nei þessi dagur sem annars hafði byrjað ágætlega breyttist skyndilega í martröð, var ekki bara  allt lokað og löggan mætt á svæðið.. einhver hafði sem sagt vogað sér að ræna kaffihúsið “okkar” Þetta var náttúrulega til þess að tíminn hjá Mrs. Hitlar varð allgjört pain og ekki batnaði það þegar hún lét okkur fara í einn af sínum kjánalegu leikjum, sem við eigum að læra svo mikið af   … úff ég fá bara kjánahroll að hugsa um það (samningaviðræður um forræði yfir ketti..hvað er það? )

 

Á þriðjudaginn yfirgaf okkar ástkæra Bryndís okkur , sem var nú allveg orðin einn af fjölskyldu meðlimunum hér á Lower Delta Road enda búin að búa hjá okkur svona on and off í u.þ.b. mánuð ( og bara notalegt að hafa hana þessa elsku ) Hún er sem sagt haldin á vit ævintýranna í Kína og ætlar að nema kínverska tungu ásamt litlu homma vinunum sínum. Við stöllur ákváðum því um kvöldið að halda upp á að vera lausar við Bryndísi  (JOKE!!! auðvita söknum við hennar) og fara að borða á hinu títtnefnda Clark Quay, sem endaði náttúrulega með því að við sötruðum nokkur hvítvínsglös hjá vinum okkar á Shiraz (alltaf notalegt að fara þangað og sitja úti að spjalla, hlæja og skoða mannlífið)

 

Það var ekki allveg eins hressandi að vera vakinn upp kl. 10:00 daginn eftir. (eftir u.þ.b. 4 tíma svefn ..... smá MSN og drinking and dialing þegar við komum heim um nóttina) Allveg hrikalega sifjuð og pínu riðguð frá kvöldinu áður fór ég að hitta litlu dúkkurnar sem eru með mér í hóp í cross cultural managament verkefni sem við erum að gera. Reyndi mitt besta til að halda andlitinu og leggja mitt af mörkum til verkefnisins. Í hádeginu fengu þær þá snilldar hugmynd (að þeim fannst ) að  fara með mig í eitt að þessum ógeðslegu Food hawk centers sem eru hér út um allt. Já þeim fannst voða sniðugt að kynna mér fyrir hinum ýmsu local réttum sem þar eru í boði… úff þetta var hræðilegt allskonar mis ógirnilegir réttir í skítugu og sóðalegu umhverfi. Held að ég hafa ekki náð að fela það hvernig mér leið, því þær spurðu mig “does this look dirty to you?….do you not like it?” Setti upp vandræðalegt bros...”he he yes this is very nice” Reyndi eftir besta megni að narta í eitthvað af þessu hræðilegu réttum sem þær otuðu að mér í gríð og erg.

Ég var sko manna fegnust að hitta Brynkuna mína og fara með henni og fá okkur eitthvað allmennilegt að borða. Áttum síðan þennan fína eftirmiðdag í Vivo þar sem við fórum í nudd, fót og handsnyrtingu. Enduðum svo daginn á því að fara í bíó og sjá Mrs. Potter.. sem er rosa falleg saga (mæli með þessari mynd…vel gerð mynd og vel leikin).

 

Í dag gerði ég svo heiðarlega tilraun til að byrja á hagfræði ritgerðinni minni þar sem ég ætla að reyna að skoða muninn á hagvextinum í Kína og á Indlandi (ú spennó ), reikna með því að næstu dagar fari í að vinna í henni. Við sambýlingarnir ætlum svo að reyna að skella okkur í night safari á laugardaginn (eitthvað sem við erum búin að ætla að gera lengi) Eins og ég segi þá er veran okkar hér að styttast og ekki vill maður fara heim án þess að hafa náð að gera og sjá sem mest af því sem í boði er hér í Singapore.

 

Þangað til næst….kveðja, knús og kossar frá Svövunni í Singapore.

 

 

 

Þessa dagana hefur maður ekki verið svo mikið í lífinu. Öll þessi vika er búin að snúast um lærdóm og aftur lærdóm   (skrýtið miðað við að maður kom hingað til að fara í skóla… skil ekkert í þessu).

 Einhverra hluta vegna er ekki eins auðvelt að festa hugann við lærdóm hér í Singapore eins og heima, sem skapast sjálfsagt að því að það er svo margt annað sem manni langar að vera að gera hér.. (og ekki mikið annað hægt að gera á Bif en að læra)

 

 

Það hefur verið að renna upp fyrir okkur stöllum að veran okkar hér í Singapore er að verða hálfnuð og að tíminn sem við verðum hér fer að styttast  . Það er samt svo óendalega mikið sem manni langar að sjá og gera áður en verunni hér líkur, þannig að eins gott að fara að bretta upp ermarnar. Ekki það að það hafi verið nein lognmolla hingað til, síður en svo. Dagarnir hér hafa gjörsamlega flogið áfram í skemmtilegheitum, hvort sem það er að þvælast um hér í Singapore og upplifa endalaust skemmtilega hluti eða að ferðast hér um í Asíu.

 

 

Það er merkilegt að hvar sem maður býr kemur maður sér upp einhverju svona uppáhalds. Uppáhaldið mitt hér í Singapore er að fara á Coffee Bean (uppáhalds kaffihúsið mitt) og fá mér gott kaffi og ég tala nú ekki um Ameríska ostaköku (svona spari)  , borða besta grænmetis lasagna í heimi á franska veitingastaðnum og ég tala nú ekki um að fara út að borða á Clark Cay (stórt torg með fullt af veitingastöðum) með Brynkunni minni þar sem við sitjum úti borðum góðan mat, sötrum léttvín, spjöllum, hlæjum og fylgjumst með mannlífinu. Auk þess er endalaust skemmtilegt að flakka hér um og upplifa skemmtilegt mannlíf og sjá endalaust mikið að skrýtnum og skemmtilegum hlutum.

 

 

Stefni á að fara eins fljótt og ég get (ef  þessi lærdómur hættir að þvælast fyrir manni) að flakk hér um Singapore með myndavélina og vídeóvélina og documentera það sem fyrir augu ber. Stefnan er svo að reyna að ná að heimsækja Bankok, Víetnam og Combodiu áður en maður heldur heim á klakann aftur… já og auðvita að reyna að komast að kafa nokkru sinnum hér í Malasíu (köfunar tímabilið að byrja hér núna um mánaðarmótin  ).

 

Sólarkveðja frá Singapore… yours one and only Svava Huld

   

 

Já svei mér þá ef maður er ekki bara búin að vera í lífinu þessa dagana.

Við stöllur ákváðum sem sagt að skella okkur í 5 daga ferð til Thailands síðastliðinn miðvikudag þann 14. Feb. Þetta var nú aldeilis ekki neinn Úrval Útsýn pakki (eins og Brynkan komst svo vel að orði) O nei, O nei.. ekki aldeilis.

 

Eftir tæplega tveggja tíma flug vorum við stöllur mættar galvaskar á flugvöllinn á Phuket, sem er einn aðal ferðamanna staðurinn á suður Thailandi (hálfgert Benidorm Thailands) Við héldum að það væri nú ekki mikið mál að taka leigubíl á Patont beach resort eins og Bryndís var búin að segja okkur að gera og alls ekki borga meira en 600 Baht fyrir (hún er svo veraldarvön hér í Asíu þessi elska, gerum allt sem hún segir okkur að gera). Jú, Jú héldum nú að þetta væri ekki mikið mál og vorum nú heldur betur ánægðar með okkur þegar einn gæinn á flugvellinum bauð okkur far fyrir 100 Baht. (heldur betur ánægðar með okkur þarna )

 

 

En þetta reyndist nú ekki allveg svona auðvelt, enda enginn Úrval Útsýn pakki þarna á ferð. Við stoppuðum sem sagt fyrir utan þetta fína lúxus hótel og hugsuðum með okkur hvað voða flott gisting sem hún Bryndís er með, en nei, nei þarna kannaðist enginn við neina Bryndísi. Þannig að við hrökkluðumst út af fína hótelinu með töskurnar í afturdragi og var sagt að labba bara út götun og til hægri og þá myndum við finna staðinn sem við vorum að leita að. Eftir að hafa hringsólað um bæinn í rúman hálftíma var okkur nú allveg hætt að lýtast á blikuna og skipuðum aumingja Bryndísi að koma og finna okkur. Enda Brynkan mín ekki allveg í stemmingu fyrir þetta eftir ævintýrið á Balí   Þetta fór nú allt vel á endanum og stuttu seinna vorum við komnar á leiðarenda. Það fór nú bara ótrúlega vel um okkur í litla krúttlega hótel herberginu hennar Bryndísar, þar sem við kúrðum allar þrjár saman í einu rúmi (útspreyjaðar í illa lyktandi anti-Mosquito olíu, já þær skyldu nú ekki ná okkur núna helv. af þeim) Mikið hlegið og spjallað.. fullt af hamingju momentum!!

 

Ekki allveg eins mikill hressleiki daginn eftir þegar Brynhildur vaknaði eldsnemma og reyndi að drösla okkur Bryndísi á fætur.. (hún skilur það ekki allveg þessi elska að morgnarnir eru bara alls ekki minn tími dagsins  ) Við skyldum Bryndísi síðan eftir á Phuket (hún þóttist þurfa að læra þess elska) og ég og Brynhildur tókum stefnuna á Krabi nánar tiltekið á strönd sem heitir Ao Nang.

 

Okkar beið u.þ.b. fjögurra tíma bílferð frá Phuket yfir til Krabi og ég get svarið það aðra eins bílferð hef ég aldrei á ævi minni upplifað, hélt að þetta yrði mitt síðasti. Okkur var sem sagt troðið inn í pínulítinn níu mann bíl og þá kom sér nú vel að vera ekki með langar lappir. Já það var ekki mikið verið að virða eitthvað sem heitir umferðareglur þarna, nei ekki aldeilis keyrt á 130 km hraða, á móti umferð og hvað eina…. Jeremías.. ekkert annað að gera en að setja Ipodinn í eyrunn, loka augunum og vona það besta (svei mér þá ef ég bara læknaðist ekki af flughræðslunni þarna, ekkert mál að fljúga eftir svona bílferð )

 

Okkur til mikillar hamingju þá komumst við nú á leiðarenda og þá tók næsta ævintýri við en það var að reyna að finna gistingu. Að öllu jöfnu væri það nú ekki mikið mál en þar sem núna er frí hér í Asíu út af kínverska nýárinu þá eru mikið af ferðamönnum út um allt og ekki hlaupið að því að finna gistingu. En góðir hlutir gerast fyrir gott fólk... kom ekki bara þessi eldhressi herramaður og bauðst til að hjálpa okkur að finna gistingu og viti menn komnar með þessa fínu gistinu eftir hálftíma í símtöl og smá pappírsvinnu. Þarna strax upplifuðum við hvað fólkið þarna er lífsglatt og svo innilega tilbúið að gera allt til að aðstoða mann.

Restina af þessum degi eyddum við svo í að liggja í sólbaði, fara í nudd og enduðum svo á að fá okkur grillmat, hvítvín og Coctaila á ströndinni. Ég ætla ekkert að ljúga að ykkur, en þetta var eins í bíómynd ... gullin sandur, sólsetur, sjávarniður og pálmatré   

 

Eitt af því sem maður er fljótur að taka eftir á Thailandi (allavega á þessum stað ) er hvað fólkið þarna er vingjarnlegt, glatt og ánægt. Allir tilbúnir að aðstoða mann og þjóusta með bros á vör. Greinilegt hvað öll fjölskyldan vinnur saman og svo eru börnin bara á vappi í kringum foreldra sína á meðan og leika sér, já það er enginn leikskóla þarna á bæ (ekki stressið og lætin þar) Þarna sannaðist fyrir manni að fátæktinni þarf ekki endilega að fylgja eymd.

 

Áfram hélt svo ævintýrið daginn eftir því þá ákváðum við stöllur að skella okkur í siglingu yfir á eyjuna Kho Phi Phi og ekki tók nú síðra við þar. Upplifðum yndislega þriggja tíma siglingu þangað yfir, þar sem við láum á þilfarinu í sólbaði og nutum þess hvað það var þægilegt og róandi að láta öldurnar rugga sér og að fá hafgolunua yfir sig í hitanu (þvílíkt yndi)

 

Þrátt fyrir að þessi eyja Ko Phi Phi yrði einna verst úti í náttúruhamförnum í Desember 2004, þá heillar hún mann gjörsamlega. Staðurinn er umvafinn ótrúlega fallegum kalksteina hömrum, tærum sjó og hvítum sandi, allgjör draumastaður til að fara að kafa og snorkla. Við stöllur vorum svo bjartsýnar að halda að það væri nóg að eyða bara einum degi þarna til að fara að kafa. Við komumst fljótlega að því að svo var ekki og þrátt fyrir að eini farangurinn sem við vorum með væri eitt handklæði var nú ekki mikið mál að taka þá spontant ákvörðun að gista eina nótt á Phi Phi (sem segir manni hvað það er auðvelt að ferðast um á þessum slóðum).

Þarna hittum við eldhressa gaura frá Svíþjóð sem að tóku vel á móti okkur, hjálpuðu okkur að finna gistingu og fóru svo með okkur að kafa. Og þvílíkur ævintýraheimur þarna neðansjáfar, það er bara ekki hægt að lýsa því (þetta var eins og að vera komin inn í myndina um Nemo). Já og ekki skemmdi fyrir að vera að kafa í skemmtilegum félagsskap með sætum kroppum ullala.

 

Já þvílík endemis hamingja frá sólarupprás til sólarlags…. Sól, sjór, sandur, nudd, sigling, köfun, góður félagsskapur, skemmtilegt fólk, góður matur og frábær stemming…

Já ef þetta er ekki lífið þá veit ég ekki hvað.

  

  

 

 

 

 

Mikið fannst mér ég vera rík þegar ég fékk allar þessar notalegu afmæliskveðjur í gær og í dag, takk elskurnar fyrir þessi fallegu orð og hugsanir til mín (lol you guys)

 

Í gær átti ég sem sagt afmæli, varð 25 eins og  undanfarin x ár (og ekki deginum eldri) Við sambýlingarnir  hér í Singapore, mín ástkæra Bryndís (nánast sambýlingur) og kærastan hans Michael (sem er hér í heimsókn) tókum smá forskot á sæluna og fórum mjög fínt út að borða á föstudagskvöldið, í tilefninu af afmælinu mínu og reyndar Christophs líka því hann átti afmæli í lok Janúar og við vorum ekki heima þá.

Við fórum á þennan fína kínverska veitingastað og pöntuðum okkur allskonar dýrindis rétti, mjög góður matur og mikið hlegið (held að þjónustufólkinu hafi ekki allveg litist á þetta lið ) , en hvað um það við skemmtum okkur vel (sumir kannski mis vel.. ups! “had to be there”  )  

 

 

Eftir matinn kíktum við svo á uppáhalds veitingastaðinn okkar Brynhildar og þar pöntuðu þessar elskur handa mér dýrindis Kampavín, sem við skáluðum í á miðnætti.  Þar sem þjónarnir á þessum veitingastað eru eiginlega orðnir “persónulegir” vinir okkar þá komust þeir að því að ég ætti afmæli og bjuggu til handa mér svokallað Waterfall og gáfu mér í afmælisgjöf. (Orðskýring: Waterfall - þá er glösum staflað upp í turn og svo er drykkur í neðsta glasinu, síðan er kveikt í og eldurinn skríður frá fyrsta glasinu og niður að því síðasta. Maður þarf síðan að vera snöggur og drekka með röri drykkinn í neðsta staupinu áður en eldurinn kemst þangað ) Þetta var rosalega sætt hjá þeim og eftirminnilegt fyrir mig, þegar ég var búin með drykkinn var lítill logi (eins og kerti) á efsta staupinu sem ég blés á og “óskaði mér”, rosa sætt

 

 

Á sjálfum afmælisdeginum fórum við stöllur þ.e.a.s. ég, Brynhildur og Bryndís síðan í morgunkaffi á eitt af kaffihúsunum í verslunarmiðstöðinni hér rétt hjá. Síðan kvöddum við Bryndísina okkar þar sem hún var að fara til Thailands og við Brynhildur eyddum deginum í sólbaði á ströndinni á Santosu (skemmti-eyjunni hér rétt hjá ) . Fengum þá snilldar hugmynd að fara þangað með kláfum sem ganga þangað yfir, en sáum fljótlega að það var nú ekki svo sniðug hugmynd. Jú, jú útsýnið var flott en lofthræðslan náði yfir höndinni (sveittir lófar og hávær öskur.. jerimías geri þetta ekki aftur). 

Talandi um að vera ungur í anda, já takk við stöllur leigðum okkur svo “snjó” þotu á hjólum og renndum okkur niður svaka brekku sem liggur niður að ströndinni ( það var sko stuð ) hlógum öskruðum eins og bavíanar

 

Um kvöldið fékk ég svo yndislega sætan pakka frá stelpunum: bol, hálsmen og bók – Takk elskurnar fyrir mig (og Bryndís takk sérstaklega fyrir persónulegu gjöfina frá þér, “point taken” góður húmor)

Toppurinn á þessu öllu saman var svo að heyra í og sjá fólkið sitt heima (þó ekki væri nema í tölvunni ).

 

 

Já ekki slæmur afmælisdagur það.

 

Takk elskurnar fyrir mig og allar sætu kveðjurnar.!!!!

 

Framundan er svo að klára tonn af verkefnum fyrir þriðjudaginn, fara í eitt hagfræðipróf og skella sér svo til Thailands á miðvikudaginn í 5 daga að kafa…Jibbý Jey!!!

 

Knús og kossar til ykkar allra… Kv. Svava Huld

 

 

 "Lífið á ekki að vera rólyndis rölt að grafarbakkanum með það að markmiði að komast örugg á áfangastað í huggulegum og vel varðveittum líkama. Miklu heldur á það að vera blússandi gleðibuna og ískrandi yndisflug með súkkulaði í annarri og vínglas í hinni í fullnýttum og gatslitnum skrokki öskrandi…
Fjárans fjör sem þetta líf er!"

 

 

 

Já fjárans fjör sem þetta líf getur verið og þess vegna á maður að halda upp á hvern afmælisdag sem gleðina yfir því að hafa fengið að lifa eitt ár í viðbót.

 

Á þessum fyrstu þremur mánuðum ársins eiga nokkrar yndislegar manneskjur í mínu lífi afmæli og mig langar að tileinka þeim þessa færslu.

 

 

Þann:

 

3. Janúar á elsku besta mamma mín afmæli:

Þann 10 febrúar 1969 komu tvær menneskjur inn í líf hvor annarar og ætíð síðan hafa verið mjög sterk tengsl á milli þeirra. Þessar tvær manneskjur hafa saman gengið í gegnum gleði og sorgir í lífinu og alltaf verið til staðar fyrir hvor aðra. Ég held að þessum tveim manneskjum sé ætlað að ganga í gegnum lífið saman til að þroska hvor aðra, hvor á sinn hátt . Elsku mamma takk fyrir allt það sem þú hefur gert fyrir mig og fyrir að hafa alltaf verið til staðar fyrir mig þegar ég hef  þurft á því að halda.

5. Janúar á elsku besta “litla” systir mín afmæli:

Já þennan merkisdag árið 1980 rættist draumur 11 ára stelpu því þá eignaðist hún litla systir. Þessar systur eru margt ólíkar og oft á ólíkum stað í lífinu, en svo óendanlega tengdar og mikil væntumþykja á milli þeirra. Elsku Berglind mín takk fyrir alla ástina og umhyggjuna sem þú hefur gefið mér þegar ég hef sem mest þurft á því að halda.

 

19. Janúar fæddist ástin í lífinu mínu:

Sú ást fékk að vaxa og dafna í tæplega 10 ár hér á þessari jörð. En þó svo að þessar tvær manneskjur fengju ekki lengri tíma saman hér á þessari jörð þá er órjúfanleg tenging á milli þeirra. Elsku Jón Freyr minn, þú átt alltaf þinn stað í hjartanu mínu og ég sakna þín sem aldrei fyrr. Þessi texti hjálpar mér stundum þegar ég hugsa til þín:

 

Komdu nær mér svo ég heyri hjartað slá.

Hjartað sem í útlegð minni einn ég á.

Ástarorð sem ég vil muna, hvísla hljótt.

Handartak blítt leið að gleyma, ég fer í nótt.

 

Horfa vil ég andartak í augu þér

Augun sem að hvert mitt fótmál lýsa mér.

Kveðjukoss gef þú mér svo heitt og hljótt

Og hann ég geymi á vörum mínum, ég fer í nótt.

 

Andi þinn sem augu birta mér og ástarorð sem brenna á vör

mun fylgja mér um fjarlæg lönd og fylgja mér í hinstu för.

 

Horfa vil ég andartak í augu þér

Augun sem að hvert mitt fótmál lýsa mér.

Kveðjukoss gef þú mér svo heitt og hljótt

Og hann ég geymi á vörum mínum, ég fer í nótt.

 

12. Febrúar kom litla “stjarnan mín” Amalía Sif í heiminn.

Þennan dag árið 2001 fæddist lítil “stjarna” inn í líf mitt og mér finnst stundum eins og þessi stjarna hafi fæðst sérstaklega handa mér. Þessi litla stjarna hefur gefið mér svo mikið, bara með því einu að vera svo einstaklega ljúf og yndisleg!! Elsku Amalía mín þú komst  inn í líf mitt þegar ég þurfti svo mikið á því að halda og síðan þá erum við búnar að eiga saman svo margar góðar stundir sem hafa gefið mér svo mikið. Þú ert og verður alltaf litla “stjarnan” mín.

 

 17. Febrúar á mín kæra Þórunn afmæli (að verða 30. kerlingin)

Já það getur verið merkilegt hvernig sumt fólk kemur inn í líf manns á þeirri stundu sem maður þarf sem mest á því að halda og þó svo að maður hafi ekki þekkt þetta fólk lengi er eins og maður hafi alltaf þekkst. Það á sko sannalega við um þig Þórunn mín, þú komst eins og himnasending inn í líf mitt þegar ég þurfið sem mest á því að halda. Elsku Þórunn mín takk fyrir allar gullnu stundirnar okkar, það er ekki magnið heldur gæðin sem skipta máli    (ps. Til hamingju með litla gullmolann þinn, þann 12 Feb.)

 

 20. Febrúar á hún Kolla mín (í Ameríkunni) afmæli.

Hversu dýrmætt er að eiga vinkonu sem hefur eins mikla ást og væntumþykju að gefa eins og þú Kolla mín. Veit ekki hvernig ég hefði komist í gegnum margar af erfiðustu stundum lífs míns án þín. Elsku Kolla mín takk fyrir að opna heimilið þitt og hjartað þitt eins og þú hefur gert fyrir mig. Eigum vonandi eftir að halda áfram að eiga okkar góðu stundir hvort sem það verður í Amaríkunni eða á Íslandi. (en þangað til keep going on MSN )

 

24. Febrúar á “litla” stelpan mín afmæli.  

Þennan dag árið 1988 kom lítil stelpa inn í líf mitt. Ég og þessi litla stelpa deildum saman ást þeirrar manneskju sem við elskuðum hvað mest hér á þessari jörð. Saman höfum við síðan gengið í gegnum mestu gleði og mestu sorg lífsins. Elsku Kolbrún þú ert og verður alltaf einstakur partur af mínu lífi, sem mér þykir óendanlega vænt um. Mundu að ég elska þig nákvæmlega eins og þú ert.

 

 6. Mars á minn ástkæri “litli” bróðir afmæli.

Þennan dag árið 1972 kom lítil þriggja ára stelpa trítlandi inn á spítala til mömmu sinnar,  prílaði upp á stól, fletti sænginni ofan af litla bróður sínum og spurði “gaf Guð mér þetta?” Já elsku Jón Þór minn, þú hefur oft reynst mér sem dýrmæt gjöf. Við erum á margan hátt ólík en samt svo lík á vissan hátt. Það hafa verðið tímar þar sem við höfum verið á ólíkum stað í lífinu en samt alltaf svo nálægt hvort öðru. Elsku Jón Þór minn takk fyrir að vera til staðar fyrir mig á þinn einstaka hátt!!!

 

Til hamingju með afmælin ykkar guys,  love you to píses!!!

 

Hér í Singapore er ég svo heppin að hafa eignast enn fleiri yndislega vini (héðan að þaðan úr heiminum) sem tóku þátt í því að gera afmælisdaginn minn hér svo skemmtilegan og eftirminnilegan. Takk elskurnar fyrir mig, þið eruð best!!!.

 

                  Að eldast er óumflýjanlegt, að fullorðnast er valfrjálst!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jæja þá er ein enn vikan búin og mikið skelfilega líður tíminn hratt (eins og gerist oft "when you are having fun" ) Já fun og ekki fun, það er búið að vera bókstaflega allt crazy að gera í skólanum og maður er ekki að sjá fyrir endan á þessu fyrr en eftir næstu viku.

Á næsta miðvikdag verð ég komin í rúmlega viku frí í skólanum Jibbý!!! En þangað til þarf ég undirbúa mig fyrir próf í hagfræði, sem ég er að fara í næsta þriðjudag. Ætla rétt að vona að ég nái að komast yfir allt efnið sem ég þarf að lesa, já það er sko af nógu að taka (kennarinn er endalaust að senda okkur greinar sem við eigum að lesa ). Maður er aðeins að finna fyrir því að maður vinnur verkefnin mun hægar hér en heima, þar sem maður er ekki allveg vanur að lesa svona efni á ensku (en held að maður hafi nú bara gott af því).

Ég var að klára fyrsta hópverkefnið mitt, þar sem við þurftum að skrifa 5000 orða ritgerð um emotions in negotiation og síðan að halda kynningu um efnið. Þetta gekk nú bara nokkuð vel og það var nú bara fínt að vinna með þessum krökkum sem ég var með í hóp. Það er samt ekki laust við að maður finni sig aðeins minni máttar, sökum tungumálsins og reynslu leysis í verkefnavinnu í nýjum skóla (en þetta kemur nú allt með æfingunni).

Eitt af því erfiðasta sem maður er að takast á við hér í skólanum er að skilja þessa svokölluðu ensku sem fólkið hérna talar, já ef ensku skildi kalla. Fólkið hérna talar MJÖG óskýra ensku, þau tala mjög hratt og allt í hálfum orðum með einhverju auka hljóði sem gerir það að verkum að það ekki alltaf mjög auðvelt að skilja hvað fólk er að segja (held að þetta sé stundum kallað Slingish í staðinn fyrir english).

En nú er komið að fun partinum í þessari viku, já viti mann í þessari viku lærði Svava litla að kafa, já já daman bara komin með skyrteini í hendurnar um að mega kafa á 18 metra dýpi (vel gert eins og sumir myndu orða það   Það verður nú ekki leiðinlegt að fara að ferðast hér um í nágrenninu og kafa, heimsækja Nemo og félaga . Ég, Bryndís og Christoff ætlum jafnvel að fara að kafa í Taihlandi um helgina ef við finnum ódýrt flug (síðasti séns að kafa þar áður en rigninga tímibilið byrjar þar), svo verður hægt að fara að kafa á eyjunum hér í kring í byrjun mars.

Ástæðan fyrir því að við erum að fara í viku frí frá og með 18 febrúar er sú að kínverska nýja árið er að byrja og það er mikið búið að skreyta hér út um allt sökum þess. Mig grunar að þetta sé jafn mikil hátíð hjá þeim eins og jólin hjá okkur. Það verður gaman að upplifa stemminguna í kringum það hér.

. ... þangað til næst knús og kossar á klakann.!!! Ykkar eina sanna Svava Huld í Singapore

Þessi helgin snérist meira og minna um lærdóm (voruð þið kannski farin að halda að ég væri ekki hér til að læra ). Það er frekar mikið verkefnaálag núna, svo er ég að undirbúa 20 bls. ritgerð sem ég þarf að gera í hagfræði og það er eins gott að gera það vel því ég stefni á að nota þessa ritgerð sem grunninn að BS ritgerðinni minni.

Lífið er aðeins að falla í fastar skorður hjá mér hér í Singapore en er samt aðeins að sveiflast frá því að vera hálfgerður túristi og að lýða eins og ég eigi heima hér. Sumt er maður farin að upplifa eins og íbúi hér t.d. er maður farin að fá vinalegar móttökur hjá fólkinu sem vinnur á kaffihúsinu “mínu” :hæ gaman að sjá þig, hvað segir þú? hvað er að frétta?, sjáumst á morgun....o.s.frv.” , lendi líka stundum á hörku spjalli við gamla vinalega Indverjan sem vinnur í móttökunni í blokkinni sem ég bý í, svo eru þjónarnir á uppáhalds veitingahúsinu okkar orðnir hálfgerðir vinir okkar (farnir að heilsa okkur með kossi og koma iðurlega að spjalla við okkur). Einnig er maður farin að vera aðeins betri í að rata hér um og kannast við sig hér og þar, þó svo að það koma tímar þar sem maður veit ekkert hvað snýr upp né niður hér (en það á vonandi eftir að lagast með tímanum). Ég er samt valla að trúa því að ég sé búin að vera hér í heilan mánuð, þetta er búið að vera rosalega fljótt að líða (mest hrædd um að ég verði ekki tilbúin að fara heim þegar þar að kemur   )

Það er svo endalaust margt að sjá og gera hér, þannig að maður er að reyna að spila þetta vel saman þ.e.a.s. að sinna skólanum og að upplifa það sem Singapore og staðirnir hér í kring hafa upp á að bjóða. Ég er að hugsa um að taka einn dag fljótlega og fara í smá leiðangur um Singapore með bakpokann, Ipodinn, myndavélina og nýju road map bókina mína undir hendinni (gæti verið spennandi að sjá hvað kemur út úr þeim leiðangri....segi ykkur frá því þegar þar að kemur  

Upplifinun mín af skólanum hér er bara nokkuð góð, það er allt rosalega vel skipulagt (eins og flest annað í Singapore). Krakkarnir í skólanum eru mjög metnaðargjörn og taka þáttöku einkuninni í tímum mjög alvarlega, þau leggja mikið upp úr því að tjá sig um efnið sem verið er að fara í (kannski full mikið að mínu mati) eru oft að segja eitthvað í tímum bara til að segja eitthvað (oft á tíðum pointless komment). Þetta eru allt frekar ungir krakkar (rétt um tvítugt) og hafa flest ekki gert mikið annað í lífinu en að vera í skóla, þannig að þeirra vitneskja er frekar mikið út frá því sem stendur í skólabókunum (en eins og við vitum kennir lífsins skóli okkur oft annað og meira en það sem stendur skrifað í bókum). Þetta eru þó allt mjög vinalegir krakkar og eru upp til hópa öll að vilja gerð að aðstoða mann með bros á vör eins og flestir aðrir hér í Singapore.

Eitt sem við stöllur höfum tekið sérstaklega eftir hér  og það er að meiri hlutinn af kvenfólkinu hér arkar um í 10cm. háum hælum daginn út og daginn inn, á meðan við litlu, snögghærðu tröllskessurnar frá Íslandi plömpum um í nýju Crocs gúmmí skónum okkar alsælar með lífið (skil bara ekki hvernig þær fara að þessu blessaðar, uppstrílaðar allan daginn eins og þær séu alltaf tilbúnar á jammið).

Annars merkileg pæling hvað fólk vill alltaf vera öðruvísi en það er. Á meðan við rembumst við að sleikja sólina til að reyna að verða brún (með tilheyrandi sólbruna og því sem honum fylgir), þá gengur fólkið hér um með regnhlífar til þess að skýla sér frá sólinni. Í búðunum er meira að segja boðið upp á fullt af kremum sem eiga að gera húðina hvítari. (Já það getur verið erfitt að gera mannskepnunni til hæfis).

Anyways.... það sem er frammundan hér er: að fara á köfunarnámskeið, njóta tímans með Bryndísi á meðn hún er hér, reyna að komast yfir allan þennan lærdóm og halda áfram að láta sér líða vel hér!!!

Þangað til næst... kveðja og knús á klakann frá Svövunni í Singapore

Jæja þá erum við stöllur komnar heim eftir frábært frí á Balí endurnærðar eftir allt dekrið, Dísa flogin heim til Íslands en Bryndís kom með okkur til Singapore (verður hjá okkur í einhverja daga, gaman, gaman) . Já þetta var nú heldur betur vel heppnuð ferð (svona í flesta staði ). Við stöllur ákváðum sem sagt á mánudagskvöldinu 16/1 að skella okkur til Balí daginn eftir og Dísa fór í það að nýta sér samböndin úr ferðabransanum, reddaði hóteli og alles enda á heimaslóðum þarna á Balí (takk fyrir elsku Dísa þetta var allgjör snilld frá A-Z) Á þriðjudagskvöldinu vorum við svo lentar á Balí, ég, Dísa og Bryndís og ekki slæmar móttökur þar... var ekki bara einkabílstjóri mættur að sækja okkur (enda Dísa celeb á Balí  

Brynkan mætti svo á miðvikudeginum með bros á vör spennt að hitta vinkonurnar á Balí en viti menn æ,æ engar vinkonur að taka á móti henni (lásí gellur) og Brynkan bara eins og Palli einn í heiminum á flugvellinum  (sorry Brynka mín ). Anyways … þá fór þetta nú vel þar sem einkabílstjóri beið hennar sem hún tók ekki eftir (enda ekki vön slíku og Dísa búin að vara hana við þessum gæum sem ráðast á töskurnar manns í þeirri von að maður vilji kaupa af þeim akstur). Við stöllur áttum síðan fimm yndislega daga á Balí sem saman stóðu af allskonar dekri nuddi, handsnyrtingu, fótsnyrtingu, andlitsbaði, sólbaði, góðum mat, ljúffengum kokktelum ,skemmtilegum félagsskap og fleiru sem ekki verður farið nánar út í hér (what goes on in Balí stays in Balí ) … slæma hliðin á Balí var: endalaus flugnabit, magakveisa, smá sólbruni og stolnar gallabuxur (en vorum nú ekkert að tapa gleðinni þrátt fyrir þetta) Takk stelpur fyrir frábæra ferð !!

Þó að það sé ekki nema rúmlega tveggja tíma flug héðan frá Singapore yfir til Balí þá er kúltúrinn þar allt annar. Balí er ein af litlu eyjunum í Indónesíska eyjaklasanum og er vinsæll ferðamannastaður. Ströndin sem við vorum á heitir Kuta og þar er mjög ódýrt að vera, þetta er einnig draumstaður fyrir þá sem eru að surfa (ekki að ég sé neinn sérfræðingur í því, en það var nú svo sem ekkert leiðinlegt að liggja í sólbaði og horfa á flotta kroppa vera að surfa )

Það fyrsta sem maður tók eftir á Balí var hversu hart er barist um að fá mann til að kaupa eitthvað, enda ferðamannaiðnaðurinn þeirra aðal lifibrauð. Endalaust verið að ota að manni einu og öðru…. “ miss do you want to have massage, you want pedicure, do you need taxi ride”… “please come and have a look.. you want to buy” þetta eru orð sem hljómuðu í eyrunum á manni hvar sem maður kom. Ég verð nú að segja það að ég dáist af þrautseigjunni í þessu fólki, sitja út á göt allan daginn í von um einhver viðskipti (eins gott að vera að læra samningagerð, þar sem maður þurfti að prútta um verðið á hverjum einasta hlut).

Á Balí virðist Hindúa trúin vera mjög sterk, það er mjög allgeng sjón að sjá fólk vera með litlar körfur skreyttar með blómum, kertum, reykelsum, ávöxtum o.fl. tákna fórnir og endalaus musteri og heilagar fígúrur út um allt.

Annað sem maður tók sérstaklega eftir í Balí er hversu fáránleg umferðamenningin er þar (ef umferðamenningu skyldi kalla) Við erum að tala um bíla, hestvagna, mótorhjól og reiðhjól allt í einni kássu að reyn að komast áfram á götunum. Hjálmar á mótorhjólunum virðast vera allgjört auka atriði, innfæddir virðast ferðast mikið um á mótorhjólum (scooter) og það er oftar en ekki 3-4 saman á einu hjóli (Lítið barn fremst, síðan pabbinn, annað barn í miðjunni og svo mamman aftast.. og allir hjálmlausir).

Annars heilt á litið virðist þetta vera mjög fallegt eyja þar sem svo sannarlega er hægt að láta sér líða vel og dekra við sig í bak og fyrir (gæti allveg vanist því að fara í dekur nudd á hverjum degi og láta færa mér drykk svona á meðan maður liggur í sólbaði og hefur það gott )

Það var nú svo sem ansi gott að koma aftur “heim” til Singapore í snyrtileg heitin og skipulagið. Það er allt að byrja á fullu í skólanum núna, verkefavinnan komin á fullt skrið og nóg að gera. Ég mætti í fyrsta hagfræði tímann minn á þriðjudaginn og varð ekki fyrir vonbrigðum með hann. Við eigum að skila 20 bls. ritgerð í þessum kúrs, sem ég er að sjá fram á að geta nýtt mér sem undirstöðu fyrir BS ritgerðina mína og prófessorinn sem kennir þennan kúrs er allur að vilja gerður að hjálpa mér með það (sjáum hvernig það fer.. vona það besta).

Jæja eskurnar that’s about it í bili…. Þangað til næst…sólarkveðja frá Svövunni í Singapore